امیر سرتیپ آذرفر اسطوره تمام نشدنی ارتش

امیر سرتیپ غضنفر آذرفر

يكي ديگر از سربازان دلير كشورمان، امير سرتيپ غضنفر آذرفر است كه در طي دوران دفاع مقدس و جنگ با متجاوزان عراقي، به دليل لياقت و شايستگي خوبي كه از خود نشان داد، فرماندهي بخشي از نيروهاي ارتش ايران به او واگذار شد.

آذرفر در سال 1339 به استخدام ارتش درآمد و پس از گذراندن دوران دانشكده افسري و دوره هاي هوابرد و تكاور در داخل كشور، دوره جنگ هاي ويژه و جنگ در كوهستان شامل: زيست در كوهستان هاي بلند و برفگير، اسكي نظامي، بهمن شناسي و رزم در برف را با موفقيت كامل در خارج از كشور سپري كرد.

گذراندن دوره هاي نظامي مذكور و لياقت و شايستگي آذرفر باعث شد كه از آن پس همواره از او به عنوان استاد در آموزش نيروهاي نظامي كشور استفاده شود و به تدريس دروس نظامي بپردازد.

با شروع جنگ آذرفر هم مانند بسياري از سربازان دلير و با غيرت كشورمان، جهت مقابله با متجاوزان راهي جبهه هاي جنگ شود و در آنجا با توجه به تخصص، مهارت و تجربه خود، فرماندهي نيروهای ايران را در تيپ 84 ، تيپ 30 ، لشكر 28 كردستان و سرانجام در لشكر 64 اروميه برعهده بگيرد.

آذرفر با شجاعت و دلاوري در طراحي و اجراي عمليات هاي موفقيت آميزي مانند فتح المبين، والفجر 4 و … همراه با ساير فرماندهان دلير جنگ مانند شهيد سپهبد علي صياد شيرازي شركت كرد و در دفاع از كشور و مقابله با دشمن چنان مصمم و با لياقت بود كه شهيد صياد شيرازي در بيان خاطرات خود درباره او مي گويد: «استاد بندهرنجر بود خيلي شجاع است و بيان خوبي هم دارد، نيروهايي را كه مي جنگند خوب تحريك مي كند و خودش هم چون اهل عمل است، نيروها از او خيلي حساب مي برند، با اینکه يك كمي قُد هم هست، ولي دوستش دارند، به خاطر صداقتش و راستي و درستي و شجاعتش. »

 

با اينكه آذرفر در همه عمليات هاي دوران جنگ با متجاوزان عراقي، دلاور يها و شجاعت بسياري از خود نشان داده و حماسه آفريني هاي او در اذهان همه نيروهیای ايران ماندگار شده، ولي دليل مهم تر براي اشتهار و ماندگاري نام او در آن دوران، به واسطه اقدامات و حماسه آفريني هايش در طي عمليات كربلاي 7 است. در آن عمليات، درحالي كه همه تحليلگران و كارشناسان نظامي جهان و بخصوص فرماندهان نظامي رژيم عراق، اجراي عمليات در مناطق كوهستاني برفگير و صعب العبور مرزهاي غربي كشورمان را غيرممكن مي دانستند
و مي گفتند كه نيروهاي ايران در آن قسمت از جبهه هاي جنگ به بن بست رسيده اند، امير آذرفر با طراحي و اجراي عمليات بسيار غافلگيرانه و در عين حال دقيق، موفق شد كه با كمك نيروهاي تحت امرش )لشكر 64 اروميه(، ارتفاع 2519 را كه در عمق 20 كيلومتري خاك عراق قرار داشت و از آن به عنوان دژ تسخيرناپذير نيروهاي عراق نام برده مي شد، تصرف كند.

همچنين پس از اين عمليات، بسياري از تحليلگران و كارشناسان نظامي جهان، بار ديگر بر قدرت فوق العاده نيروهاي ارتش ايران اذعان كرده و در تحليلها و سخنان خود بر مسلط شدن نيروهاي كشورمان بر روي شهرهاي مرزي عراق اشاره م يكنند و شايد بتوان گفت كه در اثر همين عمليات پيروزمندانه و حوادث بعد از آن بود كه رژيم عراق مجبور به پذيرش قطعنامه 598 سازمان ملل و پايان جنگ شد.

آذرفر و نيروهاي تحت امرش تا زمان پايان يافتن جنگ تحميلي رژيم عراق عليه كشورمان در مردادماه 1367 ، بر روي ارتفاع 2519 مستقر بودند و تسلط كامل بر شهرهاي مرزي عراق داشتند، تا اينكه با پايان يافتن جنگ، براساس مفاد قطعنامه 598 با افتخار كامل به مرزهاي كشورمان بازگشتند.

ياد و نام آذرفر و همه سربازان دلير تحت امرش براي هميشه در تاريخ نظامي كشورمان ماندگار است و او اكنون با كوله باري از تجربه و تخصص، دوران بازنشستگي خود را سپري مي كند.

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *